خوش آمدید

به طور کلی طبق ماده 1133 قانون مدنی: مرد می تواند هر زمان که بخواهد زن خود را طلاق دهد و دادگاه به درخواست مرد مبنی بر طلاق زوجه رسیدگی و حکم طلاق را صادر می کند، اما اجرای حکم طلاق منوط به طلاق است. پرداخت. حقوق مالی زوجه مانند مهریه و غیره.

بنابراین در قانون مدنی ایران حق طلاق برای مرد پیش بینی شده است و زن در موارد استثنایی چنین درخواستی دارد.

در قانون مدنی ایران، زوجه در شرایط خاصی می تواند تقاضای طلاق کند و در مقاله زیر به مواردی که زوجه می تواند تقاضای طلاق کند اشاره می کنیم: حالت اول این است که زوجه در طلاق وکالت دارد. شوهر که عموماً اشتباه است به آن طلاق می گویند. اما قانوناً به این «وکالت زوجه در طلاق» گفته می شود. یعنی مرد زن را وکیل خود می کند تا هر وقت زن خواست به جای شوهر طلاق بگیرد.
دومین موردی که ممکن است به درخواست زوجه مطلقه انجام شود، درخواست دوازده مورد مندرج در صیغه نکاح است، مشروط بر اینکه به امضای مرد در عقد رسیده باشد.
12 شرط مندرج در قراردادها به شرح زیر است:

زن باید ثابت کند که شش ماه است که نفقه نگرفته است.
اثبات آزار زن از شوهرش
زن ثابت می کند که شوهرش بیماری صعب العلاج دارد.
اثبات جنون مرد در صورت عدم امکان فسخ.
استخدام مرد در شغلی که به حیثیت و مصالح خانوادگی زن لطمه وارد می کند.
اعتیاد شوهر به مواد مخدر یا مشروبات الکلی به نحوی که ادامه زندگی زناشویی را برای زوجه مشکل کند.
در صورتی که زوج به حبس از پنج سال یا بیشتر محکوم شده باشد.
شوهر شش ماه متوالی زندگی زناشویی را بدون هیچ عذری ترک کرده است.
اگر شوهر به مجازات محدود محکوم شده باشد.
یک مرد بعد از پنج سال زندگی نمی تواند بچه دار شود.
مرد بدون اجازه همسرش دوباره ازدواج می کند.
مرد پس از شش ماه از حضور زن در دادگاه ناپدید می شود.
مورد سومی که زوجه می تواند تقاضای طلاق کند در موارد خاصی در قانون مدنی پیش بینی شده است. به عنوان مثال در ماده 1130 قانون مدنی آمده است: در صورتی که مدت عقد موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن می تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند. در صورتی که عسر و حرج مذکور در دادگاه ثابت شود، دادگاه می تواند زوج را به طلاق اجباری کند و در صورت عدم امکان اجبار با اذن حاکم شرع، زوجه طلاق می گیرد. ذکر نشده است زیرا مصادیق عسر و حرج برای هر فردی متفاوت است و قابل شمارش نیست، اما قانون مدنی مواردی را به صورت تمثیلی ذکر کرده است:

ماده 1130 قانون مدنی: در صورتی که ادامه زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن می تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق نماید. در صورتی که عسر و حرج مذکور در دادگاه ثابت شود، دادگاه می تواند زوج را به طلاق اجباری کند و در صورت عدم امکان اجبار زوجه با اذن حاکم شرع طلاق می گیرد.

تبصره (29/4/1381) - عسر و حرج موضوع این ماده، پیدایش حالتی است که زندگی را برای زوجه سخت و طاقت فرسا می کند و موارد زیر در صورت احراز دادگاه صالح از مصادیق عسر و حرج و عسر و حرج است. شرمندگی این است:

ترک زندگی خانوادگی توسط زوجین حداقل به مدت شش ماه متوالی یا نه ماه متوالی به مدت یک سال بدون عذر موجه.
زن و شوهر به یکی از انواع مواد مخدر یا مشروبات الکلی اعتیاد دارند که زندگی خانوادگی را مختل می کند و امتناع یا عدم امکان اجبار آنها را ترک می کند در حالی که پزشک باید ترک کند.
حکم قطعی زوجین به حبس از پنج سال یا بیشتر.
ضرب و شتم یا هرگونه آزار مستمر زوجین که به طور سنتی برحسب حال زوجه قابل تحمل نباشد.
زوجین مبتلا به بیماری های صعب العلاج روانی یا عفونی یا هر عارضه صعب العلاج دیگری که زندگی مشترک را مختل کند.
موارد مذکور در این ماده مانع از صدور حکم طلاق در سایر مواردی که زن دچار عسر و حرج است نمی باشد.